دسته «اخبار»

پیش از تحقق فتح الهی، قرآن مقدماتی را بیان می‌کند؛ برای نمونه، می‌فرماید با معیارهای جاهلی نمی‌توان به پیروزی الهی رسید؛ با «حکم الجاهلیة» نمی‌توان انتظار فتح داشت. یا در جایی دیگر در سوره مائده(۵)، خطاب به مؤمنان می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ». یهود و نصاری را سرپرستان و دوستان خود مگیرید. پیام این رهنمودهای قرآنی روشن است؛ سنت الهی آن نیست که انسان هر رفتاری داشته باشد و هر تصمیمی بگیرد، اما در نهایت انتظار پیروزی نیز داشته باشد. فتح الهی قانون و ضابطه دارد. یکی از مهم‌ترین این ضوابط، این است که انسان در محاسبات خود دچار خطا نشود؛ یعنی عقل، کانون اندیشه و نظام تصمیم‌گیری او درست عمل کند. اگر این دستگاه محاسباتی دچار اختلال شود، نباید انتظار داشت که نتیجه آن، پیروزی باشد.

این همان چیزی است که از آن به «تحجر» تعبیر می‌کنم. تحجر یعنی شما برای یک مسئله پاسخ غلطی ارائه دهید، آن پاسخ ده بار نادرست از آب دربیاید، اما باز همان را بدون هیچ اصلاحی تکرار کنید. این رفتار، تحجر است؛ هرچند ممکن است همان افراد مدعی تجدد و روشنفکری نیز باشند.

عامل بازدارندگی واقعی در برابر دشمن چیست؟ دشمن، دشمنی خود را ادامه می‌دهد؛ نه اهل اخلاق است، نه به تعهدات خود پایبند است و نه صرفاً با مذاکره یا گفت‌وگو از دشمنی دست برمی‌دارد. این تصور که صرفاً با اخلاق، تفاهم یا حتی مذاکره همه مسائل حل می‌شود، دیگر تجربه‌ای آزموده شده است. بازدارندگی زمانی شکل می‌گیرد که دشمن بداند هرگونه اقدام خصمانه علیه جمهوری اسلامی ایران برای او بسیار پرهزینه و بی‌فایده خواهد بود.

اگرر شما می‌گویید ما باید اموال ایران را آزاد کنیم، بزرگترین دارایی ملّت ما رهبری عزیزش بود. امروز حق این ملّت، دفاع از این جایگاه و سرمایه بزرگ با انتقام است و وظیفه مسؤولین پیگیری آن است.انتقام حق ملت و وظیفه مسئولین است.

تشییع شهید امام خامنه‌ای، پایان یک حماسه باشکوه نیست؛ بلکه آغاز یک حرکت بزرگ است. سوره فتح چه چیزی به ما می‌آموزد؟ به ما می‌آموزد که هر پیروزی بزرگی، آغاز یک مسیر جدید است.

سعید جلیلی در جلسۀ 147 حکمت سیاسی از حکمت سوره‌ای گفت که رهبر شهید مردم را به خواندن آن توصیه کردند؛ سورۀ فتح، سورۀ بن‌بست‌شکنی.

هر حرکت و اقدام آینده باید بر اساس این معیار ارزیابی شود که آیا به تثبیت این پیروزی کمک می‌کند یا خیر.

امروز اگر ملت ایران مورد تحسین بسیاری از مردم دنیا قرار گرفته است، به این دلیل است که ایستادگی کرده و در برابر زیاده‌خواهی تسلیم نشده است

هنگامی که احزاب شکست خوردند و عقب‌نشینی کردند، دستور الهی نازل شد که اکنون باید به سراغ این گروه رفت و ابتکار عمل را در دست گرفت. نباید تصور می‌شد که با پایان یافتن نبرد احزاب، دشمنی‌ها نیز پایان یافته است. همان مضمون معروف که بعدها در قالب شعر و سرود بیان شد: «سپر از دست مینداز که جنگ است هنوز»، دقیقاً ناظر به همین واقعیت است؛ زیرا این جریان‌ها همچنان در موضع دشمنی قرار داشتند.

اصولاً دشمن زمانی وارد جنگ می‌شود که احساس کند هزینه‌ای نخواهد داد و به نتیجه می‌رسد. یکی از مهم‌ترین عوامل بازدارنده جنگ این است که دشمن بفهمد جنگ برایش پرهزینه، بی‌فایده و بی‌نتیجه خواهد بود. بنابراین اگر دشمن احساس کند با ملتی مقاوم، آماده و ایستاده روبه‌روست، خودش نگران گرفتار شدن در «تله جنگ» می‌شود. این همان چیزی است که مقاومت ملت ایران نشان می‌دهد.