ستاد مردمی حیات طیبه – دعوت از دکتر سعید جلیلی: اینترنت و نمودهاي نوظهور آن مانند "وب سایتها ، وبلاگ ها ، شبکه های اجتماعی مجازی ونظائر آنها " در چند سال گذشته قابلیتهای بسیاری را خصوصا در زمینه ارائه خدمات ، اطلاع رسانی در تمامی زمینه ها در نقاط مختلف جهان نشان داده اند. اگر فضای مجازی را به معنای مجموعه هایی از ارتباطات انسانها از طریق کامپیوتر و سیستم های مخابراتی بدون در نظرگرفتن جغرافیای فیزیکی بدانیم یکی از مزایای فضای مجازی این است که کاربران آن می توانند از این بستر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و بر خلاف فضای واقعی نیاز به جابجایی فیزیکی نداشته و تنها کلیه فعل و انفعالات فقط از طریق کامپیوتر صورت می گیرد.
شبکه های اجتماعی مجازی فضاهایی هستند که در دنیای مجازی برای ارتباط میان افراد مختلف با سطوح مختلف دسترسی همانند فضاهای واقعی به وجود می آیند. ایجاد ارتباطات جمعی و میان افراد ، تشکیل اجتماعات مجازی ، اطلاع رسانی ، تبادل اطلاعات و اخذ نظرات و ارائه سرویسها و خدمات مختلف از شناخته ترین کارکردهای این فضاها هستند.
شبکه های اجتماعی مجازی بر مبنای علائق علمی ، ورزشی ، شغلی ، خانوادگی ، سیاسی ، مذهبی و خدمت رسانی بوجود می آیند. از این رو می توانند قابلیت مشارکت پذیری و همگرایی را در جامعه تقویت نمایند. یکی از بارزترین نمادهای مشارکت اجتماعی ، استفاده از قابلیتهای اینترنت در رقابت های انتخاباتی است.
با آغاز فعالیت های انتخاباتی کاندیداهای انتخابات 92 ، با توجه به اهمیت فضای مجازی ، کاندیداهای احتمالی برای جذب اقشار جامعه بخصوص نسل جوان ؛ ستادهای انتخاباتی مجازی خود را پیش از بقیه ستادها با بکارگیری فعالان این فضا و صرف هزینه های مادی فراوان و بعضا سواستفاده از امتیاز خبرگزاریها و رسانه های دولتی (اختصاصی!) راه اندازی کرده اند. با اینحال با بررسی صفحات کاندیداها در شبکه های اجتماعی ، سایت ها و وبلاگها نمی توان اثرگذاری و گرایش اجتماعی ملموسی را به سمت این کاندیداها مشاهده کرد. آنچه اینک در فضای اجتماعی اینترنت(نه به معنای شبکه های اجتماعی مجازی) پیرامون دعوت از سعید جلیلی بدون اظهار نظر رسمی از وی پیرامون حضور در انتخابات شکل گرفته است ، نه زاییده اتاقهای فکر مشاورین کاندیداها برای ایجاد توهم برتری در نظرسنجیهای خودساخته یا پرداختن به بازی های سیاسی زرد و یا حتی حاصل سیاست فعالان سیاسی فرهنگی نزدیک به جلیلی بوده است، بلکه این شبکه (به معنای واقعی) اجتماعی یک شبکه خودجوش ، دغدغه مند و توانمند است که در میان اقشار مختلف در فضای حقیقی جامعه شکل گرفته است. تکثر وبلاگها و کمپینهای شکل گرفته در شهرها ، اقشار ، دانشجویان و تشکلهای مختلف به درستی این قضیه را نشان می دهد. این وبلاگها الزاما نظرات مشابهی با هم ندارند و از نظرات متفاوت برخوردارند اما بر سر اصول و مبانی و چرایی دعوت از جلیلی در این مقطع زمانی اشتراک دارند. با اینحال علیرغم موج دعوت و مطالبه اقشار مختلف مردم در دعوت از جلیلی ، که نمود آن در فضای مجازی متبلور گشته است ؛ به نظر نمی رسد شخص جلیلی و طرفداران وی چندان تمایل جدی به سرمایه گذاری بیهوده بر روی شبکه های اجتماعی فضای مجازی و افتادن در دام بازیهای رسانه ای خاص این فضا داشته باشند زیرا با توجه به رویکردهای فطری و انسانی گفتمان حیات طیبه ، ظرفیتهای آحاد مختلف اجتماعی از قبیل جمعهای خویشاوندی، محلی، مذهبی، فرهنگی و ادبی، انجمنها، اصناف مردمی و نخبگان حلقه های شبکه های اجتماعی این گفتمان اصیل انقلاب اسلامی را تکمیل خواهند نمود.