حضور جلیلی، سوالی که همه کاندیداها با آن مواجه اند

این روزها کم کم موضوع انتخابات ریاست جمهوری از درون حلقه‌های بسته ستادها و اتاق‌های بسته به درون جریان عمومی جامعه راه می‌یابد. انتخاباتی که بدون تردید بازیگر اصلی و مهم آن مردم بصیر و هوشمندی هستند که به دور از هیاهو‌های غیر واقعی این روزها، عرصه انتخابات را با دقتی مثال زدنی زیر نظر دارند. صحنه‌ای که هر روز با ورود نامزد جدید به این عرصه پرهیاهو تحول جدیدی را رقم می‌زند. اما ملت انقلابی ایران که گویی هیچ یک از این نامزدها حاضر در صحنه را علی رغم برخورداری از ویژگی‌های خوب، در طراز گزینش خود در نمی‌یابند، انتظار حضور فرد دیگری در انتخابات را می‌کشند که علاوه بر برخورداری از ویژگی‌های کاندیدای حاضر در صحنه انتخابات در تراز ملت سرافراز و انقلابی ایران باشد. نامزدها و فعالین ستادهای آنان به ویژه در اردوگاه اصولگرایان که این روزها به اقتضای فضای انتخاباتی در جلسات مختلفی با عموم مردم روبرو می شوند با یک سوال مشترکی در مورد نسیت سنجی حضور خود با سعید جلیلی و حضور او در عرصه انتخابات مواجه می‌گردند. سوالی که هرچند نامزدها و ستادهای آنها با پاسخ هایی سیاسی چون «ما با جلیلی هم موضع هستیم»«جلیلی نخواهد آمد»«احتمال حضور جلیلی در انتخابات کم است»سعی در دادن پاسخ به آن هستند. اما نامزدها و حامیان فعال آنها به خوبی می‌دانند که این سوال ریشه در عدم اقناع مردم درباره کاندیدای اصلح ،علی رغم حضور سایر گزینه ها دارد. مطالبه شکل گرفنته برای حضور جلیلی در انتخابات آن قدر عمومی و گسترده شده است که هیچ نامزدی توان انکار آن را ندارد و تنها راه حل را در انکار حضور جلیلی در انتخابات می یابند. موج مردمی مطالبه حضور دکتر جلیلی در انتخابات آنقدر بالا گرفته است که نامزدها هر روز مجبور به بیان نسبت و رابطه خود با کاندیدای اصلح از دید مردم انقلابی یعنی دکتر سعیدجلیلی هستند. به همین خاطر هر روز تنی چند از نامزدها و ستادهای آن ها مجبور به توضیح درباره آمدن یا نیامدن جلیلی در انتخابات شوند. مطالبه حضور دکتر جلیلی در عرصه انتخابات اکنون به موج اجتماعی گریزناپذیری شده است که بدون تردید جلیلی راهی جز عمل به تکلیف خود در ندا به مطالبه مردمی برای حضور در عرصه انتخابات نخواهد داشت. این را می توان از اجبار نامزدهای دیگر به انکار حضور جلیلی در انتخابات در اثر فضای مطالبه گری از سوی مردم دید.