حیات طیبه؛ پوریا علیمردانی
جلسات نخستين گفتگوهاي تلويزيوني كانديداها با مردم به نوعي رونمايي از افكار آنهاست. اين برنامهها همه نگاهها حتي نگاه 30 درصدي از جامعه كه مطابق نظر سنجي هنوز براي شركت در انتخابات تصميم نگرفتهاند را هم به خود جلب كرده است. همه نامزدها درباره اقتصاد ميگويند، بايد هم همينطور باشد كاهش دست كم 100 درصدک ارزش پول ملک در يك سال و تورم ركورد شكن سال 91 آنها را ناگزير از پرداختن به موضوع اقتصاد كرده است. اما تفاوت در نحوه نگاه كانديداها به مسائل از چند وجه قابل بررسي است. برخي از كانديداها اغلب به معلول و رفع آن اشاره ميكنند مثلآً به تاكتيك نخ نماي ريختن جنس دولتي در بازار و يا نظارت بر فروشندگان براي كنترل تورم، روی میآورند، چپ و راست هم ندارد اكثرشان همينطورند و وقتی از برنامه آنها ميپرسند به محتويات كتابچه مكتوبي اشاره ميكنند كه اغلب شامل بديهيات و كلياتی از مسائل كشور است و كسی كه مسائل كشور را ريشهای درک نكند ريشهای هم نمیتواند درمان كند.
اما يک نفر هست كه انگار درست به هدف میزند ديدهبانی كه اينبار هم به رغم ديگران به كليات اكتفا نكرده و گویی جزييات مشكلات كشور را شناسایی كرده است.
نبود امكان استفاده برابر از فرصتها، عدم پاسخگويی و مواجهه نامناسب دستگاههای دولتی با مردم مولد و كاسبی كه به دنبال رشد توليد ناخالص ملی هستند، مبارزه با ويژهخواریهای بدهكاران بانكی، مبارزه با روابط فاميلی و سياسی در استفاده از فرصتهای اقتصادی و مبارزه با مصاحبه و خودنمايی مسئولان دولتی بجای كار اصلی آنها و ... .
مردم ما خوب ميفهمند مشكل اصلي اقتصاد كشور با ريختن مرغ اضافي در بازار و مُسكنهاي تنظيم بازاری موقت حل نميشود و مردم خوب ميفهمند كه برنامه داشتن به معني داشتن يك دفترچه بديهيات مكتوب نيست. بلكه بايد دولت مشكلات ساز و كارهاي اقتصادي را دقيق شناسايي كرده باشد. همراه مردم به دنبال "افزايش توليد در مقابل نقدينگي" باشد و به ايجاد "سازو كارهايي" براي اصلاح ساختار توليد دست بزند. براي مردم كوچه و بازار شنيدن اين جمله باارزش است كه: " دولت نبايد مانع كار مردم بشود بلكه بايد مشوق و شكوفا كننده ظرفيتهاي آنها باشد".
برنامههاي تكراري و تجربه شده براي اداره دولت زياد هستند و فضا را پر كردهاند اما انگار يك نفر هست كه مشكلات را با ديد جوانترين كانديدا ميبيند يك نفر هست كه حرفهاي شنيدني و تازه دارد حرفهايي كه بايد نشست و در آن تأمل كرد و بايد هميشه حواسمان باشد كه اين حرفها به اندازه فهم عميق يك ديپلمات نجيب و انقلابي از مسائل كشور و مشاوران جوان و نخبه او قابل تأملند.