امروز مسئله این است؛ ابتکار فعال برای نظم جدید، نه بازیگری منفعل و ملتمس در نظم فروریخته قبلی

دکتر سعید جلیلی در صد و سیزدهمین جلسه حکمت سیاسی در قرآن: مسئله همین است: ابتکار فعال برای نظم جدید،نه بازیگری منفعل و ملتمس در نظم فروریخته قبلی.

کنشگر فعال یا بازیگر منفعل؟ از کمک های خدا همین هدایت است. سعید جلیلی در جلسۀ این هفته حکمت سیاسی از یک بدافزار گفت، بدافزاری که سلسله ای از خطاها را رقم میزند تا در بزنگاهی که باید برای نظم جدید ابتکار زد، هنوز در نظم قبلی التماس می کند. سعید جلیلی در جلسۀ «لن ترضی» از باورهایی گفت که حالا برای ملت ایران خاطره و تجربه است. قرآن توصیف می‌کند دشمن شما هرگز راضی نخواهد شد مگر از مناسبات آنها پیروی کنید: «لن ترضی عنک الیهود و لا النصری حتی تتبع ملتهم» سال 82 در سعدآباد گفتند یک تعلیق داوطلبانۀ موقت می‌دهیم راضی می‌شوند، دو سال بعد خودشان در کتابشان نوشتند هیچی ندادند. سال 94 گفتند با برجام بالمره تحریم ها لغو می‌شوند، بعد گفتند تقریبا هیچ. ده سال عمر یک ملت متاثر از همین رفتار سیاسی شد. «لن ترضی» به تجربۀ ملت اضافه شد. جلیلی گفت دعوا سر مناسبات است. میگویند همین را میپذیری و بس. غنی سازی صفر درصد را میگذارد روی میز میگوید همین و دیگر هیچ. برای یکشنبه قرار مذاکره میگذارد جمعه نوچه اش یورش می‌برد، بعد هم خودش بمب میریزد.آن مناسبات ریخته،ملت ما بود که ایستاد، به مناسبات ظالمانه نه گفت ، پیش تاز بود و اکنون باید نقش بیافریند. مسئله همین است: ابتکار فعال برای نظم جدید،نه بازیگری منفعل و ملتمس در نظم فروریخته قبلی. آن هم تا کی؟ تا راضی شوند؟ که هرگز راضی نمی‌شوند، این را قرآن می‌‌گوید! «لن ترضی».جلیلی گفت به مبانی بر میگردد. قرآن از شناخت میگوید. از پیوند انسان شناسی و شناخت که چگونه وقتی طبیعت بر فطرت غلبه میکند چشم و گوش میبینند ولی دل بسته شده و از دیدن تاریخ و هستی عبرت نمیگیرد. از پیوند فرجام شناسی و شناخت که چگونه وقتی انسان دنیا را بر آخرت پسندید، دل مهر می‌خورد و گوش و چشم سودی ندارد و به راه درست نمی‌برد. قرآن حتی از آنان خبر داده که علیرغم دانستن گمراه می‌شوند.این همان است که جلیلی جلسه قبل گفت. خطاهای شناختی. فلج های شناختی. بدافزارهای شناختی. که به سیاست سرریز می‌کند. که با بارها تجربه باز هم به بیراهه می‌رود. اینجاست که قرآن از خطر استبدال می‌گوید. خدا معطل نمیماند. اگر از این راه برگردند، خدا از قومی که یحبهم و یحبونه قومی را میآورد که دوستش دارد، و دوستش دارند، در برابر کافران با عزت برخورد میکنند، با مومنین خاکسارند، در راه او پیکار میکنند، از سرزنشی هم نمی‌هراسند.ملتی که به این ولایت پیوند بخورد، یک حزب میشونددر میان دو دسته، مثل الفریقین کالاعمی و الاصم و البصیر و السمیع، این حزب پیروز است. فان حزب الله هم الغالبون.افتخار ملت ایران این است که به گواهی امام بهتر از مردم زمان پیامبر،با بصیرت در مسیر ولایت حرکت می کند.