دکتر جلیلی در نود و چهارمین جلسه از سلسله جلسات حکمت سیاسی گفت:
خلق پول از پوچ از سوی و برای منافع عده‌ای فرصت طلب، دست درازی به سرمایۀ همۀ مردم است.
هر بانک یا بنگاه اقتصادی که رفتار خود را با دست‌درازی‌های مدرن به سرمایۀ مردم تنظیم میکند، نه‌تنها اقتصاد و تولید را رونق نمی‌دهد، بلکه موجب فشارهای مضاعف به مردم به یغما رفتن حقوق و منافع آن‌ها می‌شود.
هیچ رویکرد اقتصادی و جریان سیاسی نمی‌تواند از رفتارهای غلط و مخرب برخی بانک‌ها و بنگاه‌های اقتصادی دفاع کند.
کدام نظریۀ سیاسی و نگاه اقتصادی موافق فساد موجود در برخی بانک‌ها و بنگاه‌های اقتصادی است؟
بانک‌هایی که عمده تسهیلات بانکی را به شرکت‌های خودشان داده‌اند و کفایت سرمایۀ منفی دارند، کدام تفکر اقتصادی و نگاه سیاسی آن‌ها را تأیید میکند؟
قوای سه‌گانه با یاری و پشتیبانی مردم برای اقامۀ قسط و دفاع از حقوق و سرمایۀ مردم، نباید اجازه دهند رفتارهای نادرست اقتصادی که موجب خسران عمومی است ادامه پیدا کند.
سودجویانی که چشم طمع به سرمایۀ مردم دارند، همان سرمایه را علیه مردم به کار می‌گیرند.
وی ادامه داد: رفتارهای فرصت‌طلبانۀ اقتصادی، همان راهزنی‌های قدیم در شکل مدرن است.
دست‌اندازی به سرمایۀ مردم را در ترساندن مردم و ایجاد تردید در مسیرهای درست می‌دانند
جلیلی با اشاره به زر اندوزی ها بیان داشت: استکبار و سرمایه‌سالاران، زور و تزویر را به کار می‌گیرند تا «زراندوزی»های نامشروع خود را پیش ببرند و تداوم دهند.
بزرگ‌ترین مستکبران و سرمایه‌سالاران دنیا به‌موازات فعالیت‌های نامشروع اقتصادی و دست‌اندازی به ثروت ملت‌ها، و در کنار استفاده از زور، بیشترین سرمایه‌گذاری‌ها را در عرصۀ فرهنگ و رسانه دارند؛ این به خاطر آن است که با بازداشتن مردم از مسیر درست و تردید در راه حل درست بتوانند سرمایۀ مردم را به غارت ببرند.
از مصادیق فساد، سلب امنیت در اموال و اعراض و نفوس مردم است. رفتاری که به اصل سرمایۀ میلیون‌ها نفر لطمه می‌زند.