سعید جلیلی پس از شرکت در مناظره اول کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری، با حضور در تلویزیون اینترنتی خود در بستر تلوبیون، گفت: من از صداقت آقای همتی خوشم آمد؛ ایشان گفتند خیلی از مواردی که نامزدهای دیگر میگویند امکانپذیر نیست و نمیشود. بر همین مبنا من ایشان درخواست کردم در محضر مردم مناظره کنیم. چون ما مدعی هستیم میشود و ایشان میگویند نمیشود.
وی افزود:ایشان دکترای اقتصاد دارد و صاحبنظر است؛ با احترام از ایشان میخواهیم درباره مسائل اقتصادی بیایند تا گفتگو کنیم؛ چرا که طبق کار کارشناسی و میدانی ما به نتیجه رسیدیم و حاضریم از مواضع خود دفاع کنیم و با نظرات مخالف، مناظره کنیم.
در ادامه بخشهای مهمی از سخنان جلیلی درباره نحوه آمادهسازی برنامهی خود و یکی از پیگیریها در دوران مسئولیت شورایعالی امنیت ملی را میخوانید:
جلیلی خاطرنشان کرد:
-در عرصههای مختلف نظیر نظام سلامت، صنعت، معدن، کشاورزی اگر به جمعبندی رسیدیم، واقعا حاصل سالها مطالعه است.
-برای مثال در کارگروه کشاورزی دولت سایه، اساتید برجسته رشتههای مرتبط در این کارگروه فعال میکنند. چند سال پیش بحث محصولات تراریخته حدود ده نفر از اساتید و مدیران باسابقه وزارت جهاد جمعبندی داشتند و وقتی منتشر شد، جمع دیگری از اساتید و کارشناسان به ما اعلام کردند که ما نظر مخالف با این کارشناسان داریم و درخواست مناظره دادند.
-من به آنها گفتم که جلسه مناظره را تشکیل میدهیم. سیزده نفر از کارشناسان موافق تراریخته با موافقان مناظره کردند.
-به عنوان یک ناظر بیرونی نسبت به این بحث کارشناسی دیدم که نظرات هر دو گروه علمی و دارای ادله و استدلال است. جلسات گفتگو پیرامون این موضوع تا دو سال به طول انجامید و هر دو هفته، نمایندگان دو گروه با یکدیگر مباحثه میکردند.
-کشور باید تصمیم بگیرد و این تصمیم باید کارشناسی و دقیق باشد. نقش رئیس جمهور در موضوعات مختلف اینگونه مشخص میشود که بتواند در موضوعات عدیده و اساسی، تصمیم درست اتخاذ کند.
-حاصل این مباحثات، تبیین نقاط اشتراک و اختلاف شد. سندی نوشته شد و به عنوان یک کار جدی در زمینه تراریخته که موضوع امنیت غذایی و سلامت مردم در آن دخیل است، ارائه شد.
-حرف من این است که ما این کارهای جدی و کارشناسی را در زمینههای مختلف انجام دادیم و به همین دلیل است که از آن دفاع میکنیم و نظرات مخالف را به مناظره دعوت میکنیم.
وی همچنین گفت:
در مباحث اقتصادی دو تا موضوع را باید توجه بیشتر داشت:برخی موانع اختلاف نظر وجود دارد و باید مبنای اختلاف فهم شود اما در برخی موضوعات علیرغم تفاوت سیاسی، اشتراک نظر وجود دارد.
در اکثر موارد اختلافی، مبنا سلیقه یا قوت و ضعف اجرایی نیست؛ یک نگاه میگوید فقط کشور را اداره کنیم اما یک نگاه میگوید با توجه به شرایط کشور، میتوانیم کشور را جهش بدهیم.
در موارد مشترک، همه میخواهند تورم را کنترل کنند و مشکلات معیشتی را حل کنند. سوال مردم دقیقا همین است که اگر نظرات کاندیداها یکی است، چرا اجرا نمیشود؟ ما میگوییم بخاطر آفتها و آسیبهایی است که در عرصه اجرا به سراغ دولتها میآید.
نمونه این آسیبها، کار نمایشی است. مشکل دیگر تعارف رئیس جمهور با کسانی است که با برنامههای دولت تعارض منافع دارند.
برخی تعارفات سیاسی یک کشور را معطل میکند. همه میگویند نباید ابربدهکاران بانکی وجود داشته باشد، پس چرا هست؟ بخاطر آنکه تعارف و ضعف در مدیریت وجود دارد.
منافع عدهای اقتضاء میکند که کشور پیشرفت نکند تا آنها پیشرفت کنند؛ فساد و اختلاس و .. یعنی همین. در کنار این قضیه، اگر با این افراد تعارف بشود هم فساد است.
ما میگوییم بانک مرکزی باید مدیریت سیاستگذاری بانکها را به عهده داشته باشد. عدهای مدیرعامل بانک بودند و به بانک مرکزی آمدند و پس از آن دوباره به بانک برمیگردند.
کسی که مدیرعامل بوده است، معاون نظارت بانک مرکزی میشود و مجددا به بانک برمیگردد. این درهای گردان فساد است.
خود بانکها باید مدعی باشند که پیگیر معوقات بانکی باشند. نود هزار میلیارد تومان در دست یازده نفر پول کمی است؟
من نمیگویم که این مشکل فقط در همین دولت بوده است؛ اصلا به عنوان دبیر شورایعالی امنیت ملی ما پیگیر این معوقات در دولت دهم هم بودیم.
وزیر اقتصاد، رئیس بانک مرکزی، وزیر اطلاعات وقت و بسیاری از مسئولان قضایی و امنیتی را دعوت کردیم تا برای بازپس گیری معوقات بانکی به مدیران عامل بانکها کمک کنند.
آقای اژهای شکایت کنید تا پیگیری کنیم؛ همان زمان احساس کردم که ارادهای وجود ندارد و دولت هم عوض شد. بعد از مسئولیت ما، به آقای اژهای گفتم آیا مدیران عامل شکایت کردند و پیگیر معوقات شدند؟ ایشان گفتند نه.