به روستاها و مناطق محروم میتوان ۲ نوع نگاه داشت یکی نگاه حداقلی است، اکثر ساکنان روستاهای کشور میتوانند نه تنها دستشان به سمت کسی دراز نباشد بلکه یک شغل خوب داشته باشند.
بیش از ۴۰ هزار روستای بالای ۲۰ خانوار داریم که هر روستا میتواند یک سلول جهش باشد یعنی هر خانه روستایی یک کارگاه تولید صنایع دستی و اشتغال باشد.
پیگیری معیشت و رفاه مردم وظیفه دولت است اما بیش از آن باید هر خانواده توانمند و قوی باشد که به بهترین شکل ایفای نقش کند.
مناسبت غلط موجب شده که ۵۰ درصد مردم ما از تسهیلات استفاده نکنند و در مقابل ۹۰ درصد تسهیلات فقط به ۱۰ درصد افراد داده شده است.